يکي بود يکه نبود،
اون که بود تو بودي اون که تو قلب تو نبود من بودم.
يکي داشت يکي نداشت،
اون که داشت تو بودي اوني که غير تو کسي رو نداشت من بودم.
يکي خواست يکي نخواست،
اون که خواست تو بودي اوني که نخواست از تو جدا بشه من بودم.
يکي گفت يکي نگفت،
اون که گفت تو بودي اون که دوست دارم رو جز به تو بهکسي نگفت من بودم.
يکي رفت يکي نرفت،
اون که رفت تو بودي ...

يه شب يه ستاره شانس از آسمون افتاد و بهم کفت:دنيا رو مي خواي يا يه دوست
 خوب؟ گفتم هيچ کدوم .چون يه دوست دارم که واسم مثل دنياست.

تو پارکينگ خاطراتم چشماتو پارک مي کنم بعد چرخاش  رو پنچر ميکنم تا بيرون نري.

مي دوني فاصله بين انگشتان دست براي چيه؟
چون يک توي اين دنيا هست که اين فاصله ها رو پر کنه.

شما میوه ی چه درختی هستید!!

حتماٌ به وبلاگ زیر سری بزنید:

http://oktapoos_d.persianblog.com

 بخوان و تنهايي مرا شاعر باش كه تنها آواي تو مي تواند سكوتم را بسرايد.

خيلي سعي كردم عاشق بشم
ولي اين قدر داغ بود كه نتونستم حتي به اون نزديك بشم
چون خيلي عاشقا رو ديدم كه هنوز آثار سوختگي روي بدنشان بود و از آتش بيزار...!

روزي قرار بود جزيره اي را آب فرا گيرد طوري که جزيره ديگر براي بقا مناسب نبود پس
ساکنان جزيره تصميم به ترک آن گرفتند.در اين ميان عشق که خود را تنها مي ديد در
صدد شد که بهترين کار ممکن را انجام بدهد.و جزيره را ترک کند.
در راه بود که ثروت را ديد بدو گفت حال که مي روي مرا با خود ببر .ثروت گفت :من آنقدر
پول و طلا دارم که جايي براي تو نيست.با شنيدن اين جواب به راه خود ادامه داد.
تا غرور را ديد پس با لحني دلنشين از او خواست که با او برود اما غرور گفت:تو خيس
هستي و ممکن هست قايق مرا کثيف کني.عشق دوباره به راه خود ادامه داد.
که غم را ديد و بدو هم همان خواهش را کرد که در جواب شنيد: من آنقدر غصه دارم که
مي خواهم تنها باشم.در کنار غم شادي نشسته بود که آنقدر خوشحال بود که اصلاٌ صداي
عشق را نشنيد.
پس نا اميد روي صخره اي کنار ساحل نشسته بود که پيرمردي او را صدا زد و گفت: بيا
من تو را همراه خود خواهم برد.عشق از خوشحالي بدون اختيار وارد قايق او شد که حتي
فراموش کرد اسم آن مرد را بپرسد.به ساحل که رسيدند عشق از قايق جدا شد .که نا گهان
 يادش آمد که اسم پير مرد را نپرسيده بود.
در ساحل علم در حال محاسبه بود ،ما جر ارا به او گفت و اسم آن پير مرد را جويا شد.علم
گفت:او زمان است.
آري تنها زمان است که عشق را تحمل مي کند واو را با خود مي برد.

هيچ وقت عاشق نشو چون اين دنيا اين قدر كوچيكه كه دو تا دل توش جا نميشه،
اگه شدي ازش جدا نشو چون اين دنيا اينقدر بزرگه كه ديگه پيدا نميشه.

شنيدي مي گن سلطان غم مادر.